W XXI wieku wolontariat stał się swoistym trendem czy modą. Znane gwiazdy z Hollywood prześcigają się w aktach dobroczynności oraz wręcz nałogowo biorą udział we wszelkich akcjach wolontariatu. Polscy celebryci również nie próżnują, próbując pokazać się z tej dobrej strony. Jednak zjawisko wolontariatu w społeczeństwie zarówno polskim jak i europejskim, dostrzec można było już w XVII wieku. Wtedy to rozgrywa się akcja powieści Henryka Sienkiewicza „Potop”, w której to można przeczytać o tzw. „wojskach wolontariackich”, czyli ochotniczych.

W 1920r. szwajcar Pierre Ceresole zorganizował obóz, w którym wzięła udział grupa austriackich, angielskich, francuskich i niemieckich wolontariuszy. Mieli oni wspólnymi siłami odbudować wioskę pod Verdun we Francji, która została zniszczona podczas wojny. Niektórzy z uczestników obozu byli byłymi żołnierzami, a więc jeszcze niedawno walczyli przeciwko sobie. Mimo to potrafili się oni zjednoczyć i zgodnie pracować dla dobra ludzi, którzy stracili swoje domy podczas walk.

W późniejszych latach organizowane były kolejne obozy, które nazwano Service Civil International. Tę nazwę oraz skrót SCI zaadoptowała pierwsza nowoczesna francuska organizacja wolontariatu, która działa do dnia dzisiejszego.
Po II wojnie światowej powstało wiele organizacji zajmujących się i promujących wolontariat. Jedną z nich jest UNESCO, które powstało, aby wdrażać „solidarność intelektualną i moralną ludzkości” i dzięki temu zapobiec wybuchowi trzeciej wojny światowej. Miało ono również ułatwić współpracę i koordynację organizacji wolontariackich CCIVS (Coordinating Committee for International Voluntary Service), obecnie zrzeszających ponad 140 podmiotów.

Zawiązanie Unii Europejskiej oraz jej poszerzanie o nowe państwa również miało wpływ na rozwój organizacji zajmujących się wolontariatem. Umożliwiło to zrzeszanie się instytucji państwowych w sieci współpracy, prowadzenie wspólnych działań oraz rozszerzenie zasięgu działania. Organy Unii Europejskiej opracowały również dyrektywy ułatwiające działanie tego typu organizacji na terenie wspólnoty. Zostały także wdrożone różne programy, które pomagają w finansowaniu tych przedsięwzięć, np. EVS.